Gezien op zaterdag 5 september 2026 in de Lebuinuskerk in Deventer
We hadden er al van gehoord – een ligconcert. Op een matje in een kerk liggend luisteren naar klassieke muziek. Het stond op ons verlanglijstje om dat een keer mee te maken. Toen we zagen dat er een ligconcert zou zijn waar de Canto Ostinato van Simeon ten Holt opgevoerd zou worden hebben we meteen kaartjes gekocht. Goede reden om er een weekend van te maken. Deventer is niet om de hoek en wel een leuke stad om een weekend te zijn. Twee overnachtingen erbij geboekt dus.
Het klassieke stuk leent zich perfect voor een entourage zoals die in de Lebuinuskerk. Allereerst was de kerk sfeervol verlicht en hadden de vier(!) vleugels een prominente plek gekregen midden in de kerk. het geluid is prachtig, ondanks een te verwachten echo. Eigenlijk voegt die echo alleen maar iets toe aan de muziek. Het stuk is namelijk nogal repetitief en galm versterkt de impact daarvan.
Een pianist warmde ons op met improvistatie op een van de vleugels. Ondertussen werden links en rechts matjes en matrassen neergelegd en werden luchtbedden opgepompt (ja, soms met een elektrische pomp). Een grote indoor camping belevenis was het.
Het concert zelf was een ware belevenis. De hypnose van het stuk bracht ons soms in een staat van concentratie en bovennatuurlijke geestelijke toestand. Alsof we onder invloed waren van verruimende middelen (weet ik natuurlijk helemaal niets van). Soms waren we ook heel erg bij de muziek zelf en bezig met de aanslagen en het samenspel. Omdat je ligt zie je de pianisten natuurlijk niet en speelt de beleving vooral in je hoofd. In slaap vallen is trouwens niet gebeurd, maar helemaal zeker weten we dat niet. De grens tussen slaap en niet slaap is vaag bij een belevenis als deze.
Na ruim anderhalf uur werden we uit onze heerlijke staat terug op aarde getrokken. Tijd om te gaan en weer verder te genieten van het mooie Deventer.
